⚙️ 7. Bölüm – Gizli Adımlar

Rüzgâr, tamirhanesinin derin köşelerinde bir arabanın motoruyla uğraşırken, kapıdan gelen adımların sesi dikkatini çekti. İçeriye giren adamlar, her biri farklı bir şekilde duruyordu, ama hepsinin tavırlarında bir şeyler saklı gibiydi.

Önde gelen adam, hafifçe başını sallayarak Rüzgâr’a doğru yaklaştı.
“Selam, arabayı tamir edebilir misin? Acil bir durum var,” dedi, sesi alçak ama ciddi bir tonda.
Rüzgâr, arabadan kafasını kaldırıp adama baktı. Adamın vücut dilini, gözlerindeki dikkati ve biraz da tedirginliğini hemen fark etti. Her şey çok "normal" görünüyordu ama bir şeyler eksikti. Adamın söyledikleriyle hareket eden tavırları arasında uyumsuzluk vardı.

Rüzgâr, arabanın motoruna geri dönerken, gözlerini adamlardan ayırmadı.
“Ne tür bir sorun?” diye sordu, sesinde alaycı bir ton yoktu, ama içindeki şüpheyi de saklayamadı.
“Motor arızası, ama sıradan bir tamir değil,” dedi adam, başka bir adım atarak daha da yakınlaştı. “Buna daha dikkatli yaklaşılmalı.”

Rüzgâr, bu cevaba gülümsedi ama gülüşü kısa sürdü. Adamın sakinliğini bozan bir şeyler vardı. Birkaç saniye sessiz kaldı, ardından arabayı dikkatlice inceledi.
“Bu tür bir tamir, uzmanlık ister ama bu araba başka bir şey... Arızayı çözebilirim tabii, ama ne tür bir tehlike olduğunu da anlamam gerekiyor,” dedi, sessizce.

Adamlar birbirine göz attı, fakat çok çabuk toparlandılar.
“Gerçekten profesyonel biriyle ilgilenmek istiyoruz, o kadar,” dedi bir diğeri, biraz da aceleyle.

Rüzgâr, kafasında bir şeylerin oturduğunu fark etti. Adamların yüz ifadeleri, gözlerindeki telaş, hepsi bir şeyler sakladıklarını gösteriyordu. Ve Rüzgâr, bunun farkındaydı.
“Anladım,” dedi soğukkanlılıkla. “Ama önce biraz daha bilgi edinmemiz gerekebilir. Bu arıza sıradan değil.”

Adamlar, biraz gerileyip cevap vermekte zorlandılar. Rüzgâr onları izledi, gözlerinde güvensiz bir bakış vardı. İçlerinden biri, Rüzgâr’ın dikkatini çekmeye çalıştı ama o, yine de arabanın etrafında dolaşarak her şeyi kontrol etti.
Bir süre sonra, fark etti ki bu durum sadece bir tamir işi değil. Adamlar, bir şeylerin peşindeydiler ve o da bunu hissediyordu.