☀️ 14. Bölüm - Kırık Hatıralar

Güneş:
“Beni kaybetmeyi seçen sendin.”
Sesi titremedi. Yüzü taş gibi, kalbi cam kırığı.
Ferhat’ın gözlerine bakarken aslında onu hâlâ ne kadar özlediğini kendine bile itiraf etmiyordu.

Ferhat:
“Bunu diyeceğini biliyordum.”
Bakışlarını kaçırmadı bu defa.
Güneş’in gözlerinde ona acı veren o eski bakışı görmek, en çok korktuğu şeydi.
Ama alışmıştı artık. Güneş haklıydı.

Güneş (bir adım atarak):
“Gitmen gerektiğini biliyordum Ferhat.”
“Ama sen söylemedin.”
“Sadece gittin.”

Ferhat:
“Ben... seni korumaya çalıştım.”
Sesi boğuklaştı.
“Her şeyin üzerine yıkılmasını istemedim.”

Güneş:
“Ben yıkıldım zaten.”
Sesi çatladı ama gözyaşı dökmedi.
“Ve sen izledin.”